Toen beeldhouwer Lotti van der Gaag in 1950 naar Parijs vertrok leek de kans op succes bescheiden. Ze was geen gearriveerd kunstenaar, sprak de taal niet en had er geen netwerk. Toch belandde binnen het jaar werk van Lotti in een prestigieuze galerie.
Waar veel Nederlanders hun Parijse droom moesten opgeven, groeide Lotti in korte tijd uit tot een succesverhaal. Ze ontving lof van autoriteiten als Zadkine en Giacometti, verwierf grote opdrachten en kreeg in 1962 een overzichtstentoonstelling in het Stedelijk Museum Amsterdam. Haar beelden werden internationaal geprezen om hun unieke zeggingskracht. Vijftien jaar later was Lotti grotendeels vergeten. Terwijl Parijse ateliergenoten als Bram Bogart, Karel Appel en Corneille inmiddels wereldfaam genoten, leefde zij nog steeds in armoede. Ze werd failliet verklaard, moest zelfs stoppen met beeldhouwen Toch gaf Lotti niet op. Ze vond zichzelf opnieuw uit als schilder en werkte harder dan ooit om haar werk gezien te krijgen. Met succes: tegen het einde van haar leven was Lotti’s naam opnieuw gevestigd. De prijs die ze hiervoor betaalde was hoog. Lotti offerde een leven lang alles op voor haar kunst: comfort, vriendschap, gezondheid. Dit boek is het meeslepende verhaal van een permanent gevecht. Om erkenning, om aandacht en om haar demonen op afstand te kunnen houden. Uniek bronnenmateriaal geeft inzicht in een complex kunstenaarsleven.
Er zijn nog geen beoordelingen.